اصل اهمیت در حسابرسی

[آهانس یانس]

با سلام
مثالهایی در مورد بندها استاندارد حسابرسی بخش 32:
بند 9 . حسابرس‌ هنگام‌ برنامه‌ريزي‌ حسابرسي‌ بايد مشخص‌ كند كه‌ چه‌ مواردي‌ مي‌تواند صورتهاي‌ مالي‌ را به‌ گونه‌اي‌ با اهميت‌ تحريف‌ كند. براورد حسابرس‌ از اهميت‌ مربوط‌ به‌ مانده‌ حسابهاي‌ خاص‌ و گروه‌هاي‌ معاملات‌ و رويدادهاي‌ مشخص‌، حسابرس‌ را در يافتن‌ پاسخ‌ براي‌ پرسشهايي‌ چون‌ كدام‌ اقلام‌ بايد رسيدگي‌ شود و از نمونه‌گيري‌ آماري‌ و روشهاي‌ تحليلي‌ استفاده‌ گردد يا خير، ياري‌ مي‌رساند. پاسخهاي‌ مزبور حسابرس‌ را قادر مي‌كند روشهايي‌ از حسابرسي‌ را انتخاب‌ كند و بكار گيرد كه‌ در مجموع‌، بتواند خطر حسابرسي‌ را به‌ سطح‌ قابل‌ قبولي‌ كاهش‌ دهد.
مثال:حسابرس در همان ابتدای کار (برنامه ریزی) با توجه به در نظر گرفتن کلیات شرکت و تجربیات قبلی باید مشخص کند که چه اقلامی از صورتهای مالی می تواند دارای تحریف با اهمیت باشد به عنوان مثال حسابرس در برآوردهای اولیه به این نتیجه می رسد که احتمال وجود تحریف با اهمیت در حساب فروش و بدهکاران تجاری (گروههای معاملات) وجود دارد،در نتیجه حسابرس از رسیدگیهایی استفاده حواهد نمود تا بتواند خطر را در این حسابها کاهش دهد به عنوان مثال اگر در حالت عادی 10% فروش شرکت را می بایستی از طریق روشهای مختلف حسابرسی نماید حال ترجیح می دهد 20% فروش را از روشهای مختلف رسیدگی نماید و با این کار ریسک را کاهش دهد.
بند 10 . اهميت‌ با خطر حسابرسي‌ رابطه‌ معكوس‌ دارد؛ يعني‌ هر چه‌ مبلغ‌ اهميت‌ بالا مي‌رود، خطر حسابرسي‌ كاهش‌ مي‌يابد و برعكس‌. حسابرس‌ براي‌ تعيين‌ نوع‌ و ماهيت‌، زمان‌بندي‌ اجرا و حدود روشهاي‌ حسابرسي‌ بايد اين‌ رابطه‌ معكوس‌ را در نظر بگيرد؛ براي‌ مثال‌، چنانچه‌ حسابرس‌ پس‌ از برنامه‌ريزي‌ براي‌ اجراي‌ روشهاي‌ خاص‌ حسابرسي‌ به‌ اين‌ نتيجه‌ برسد كه‌ مبلغ‌ اهميت‌ قابل‌ قبول‌، پايين‌تر از براورد قبلي‌ وي‌ است‌، خطر حسابرسي‌ افزايش‌ مي‌يابد. حسابرس‌ براي‌ جبران‌ اين‌ افزايش‌ در خطر حسابرسي‌ يكي‌ از اقدامات‌ زير را انجام‌ مي‌دهد:
 الف‌ - كاهش‌ سطح‌ براوردي‌ خطر كنترل‌، در صورت‌ امكان‌، و تامين‌ پشتوانه‌ لازم‌ براي‌ سطح‌ جديد پايين‌تر، از طريق‌ انجام‌ آزمونهاي‌ گسترده‌تر يا اضافي‌ كنترلهاي‌ داخلي‌.
 ب‌  - كاهش‌ خطر عدم‌ كشف‌ از طريق‌ تعديل‌ نوع‌ و ماهيت‌، زمان‌بندي‌ اجرا و حدود آزمونهاي‌ محتواي‌ مورد نظر.
مثال: فرض کنید حسابرس در مرحله برنامه ریزی مبلغ اهمیت در حساب فروش را 1000 ریال برآورد نمود و برنامه های حسابرسی را بر اساس همین مبلغ طراحی کرد حال در مرحله اجرا به این نتیجه رسید که مبلغ اهمیت کمتر از مبلغ برآور قبلی بوده است،یعنی مبلغ 700 ریال،با توجه به اینکه قبلا" مبلغ 1000 ریال را ملاک اهمیت قرار داده بود و حال به این نتیجه رسیده است که مبلغ اهمیت کمتر از برآورد قبلی است در نتیجه ریسک نیز افزایش خواهد یافت و حسابرس می بایستی برنامه های جدیدی را نسبت به مبلغ با اهمیت فعلی (در مرحله اجرا،700 ریال) طراحی نماید تا بتواند ریسک را کاهش دهد.
به عنوان مثال رسیدگیهای بیشتری را بر روی کنترلهای داخلی انجام دهد.یا ریسک عدم کشف که در اختیار حسابرس است و بستگی به روشهای اجرایی او داد را از طریق انتخاب نمونه های بیشتر یا استفاده از روشهای تحلیلی و تغییر ماهیت زمانبندی و حجم آزمونهای محتوا،کاهش دهد.